مولى امير المؤمنين « 1 » زندگانيش دراز باد ، و بخت پيروز ، و « 2 » پادشاهيش بر افزون ، آمد به من بنده - و خادم درگاه وى ، كه يافته‌ام اندر خدمت وى همه كامهاى خويش « 3 » : از ايمنى - و بزرگى - و شكوه - و كفايت ، و پرداختن بعلم ، و نزديك داشتن ؛ كه بايد كه مر خادمان مجلس وى را « 4 » كتابى تصنيف كنم « 5 » بپارسى درى « 6 » كه اندر وى اصلها - و نكتهاء پنج « 7 » علم از علمهاء حكمت پيشينگان « 8 » گرد آورم ، بغايت اختصار « 9 » . يكى : علم منطق - كه وى « 10 » علم ترازوست .

--> ( 1 ) - امير المؤمنين كه - آ - خ ه - ط ظ . ( 2 ) - بى : و - آ - ه - ط . ( 3 ) - خويشتن - د - خ ه . ( 4 ) - داشتن نخست كه الخ - ل ، - داشتن مر الخ - م - ك ، - دانستن بايد كه من خادم اين مجلس بزرگوار - د - س ، - داشتن بايد كه من خادم اين مجلس بزرگوار - ط - آ ، - داشتن كه بايد كه من خادم آن مجلس بزرگ ورا - كب ، - داشتن كه مر خادمان مجلس بزرگ ورا - ه ، - دانستن كه مر خادمان اين مجلس الخ - خ ه . ( 5 ) - كنيم - ق - ك . ( 6 ) - بى : درى - ط - خ ه - د - كب . ( 7 ) - به پنج - م - ك . ( 8 ) - بى : حكمت - د - س - ع ، - حكمت پيشينيان - م - ك . ( 9 ) - بغايت مختصر - د - خ ه ، - بغايت مختصرى - كب ، - بغايت اختصار مختصرى - ق . ( 10 ) - بى : وى - ك - ن ، - كه او - د ، - از نسخهء « ن » از آغاز كتاب تا كلمهء « منطق » افتاده است .